ย่อ / หลักกฎหมาย
1จำเลยพูดอวดอ้างคนในขณะทำการเป็นหมอรักษาโรคว่าตนเป็นผู้วิเศษ มีพระขันธ์แก้ว(มีด) ซึ่งสามารถชี้ให้คนเป็นบ้าหรือตายหรือเป็นอะไรก็ได้ พระเจ้าแผ่นดินกับรัฐธรรมนูญ จำเลยจะเรียกให้มากราบไหว้ก็ได้จำเลยไม่กลัวใครในโลกนี้กลัวแต่พ่อแม่พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เท่านั้น ดังนี้จำเลยยังไม่มีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 98,335(21)
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1ทางพิจารณาได้ความว่า ขณะที่จำเลยทำการรักษาโรคให้แก่ชาวบ้าน จำเลยพูดอวดอ้างตนว่า มือขวาถือมีดพับนี้เป็นพระขันธ์แก้ว มือซ้ายเป็นจักร์นารายน์เป็นหมอวิเศษคนทั้งโลกสู้ไม่ได้ จะชี้ให้คนเป็นบ้าหรือตายหรือเป็นอะไรก็ได้ทั้งสิ้น พระเจ้าแผ่นดินกับรัฐธรรมนูญจำเลยจะเรียกให้มากราบไหว้ก็ได้ จำเลยไม่กลัวใครในโลกนี้ กลัวแต่พ่อแม่พระพุทธ พระธรรมพระสงฆ์เท่านั้น
2โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๙๘,๓๓๕(๒๑) ศาลชั้นต้นลงโทษตามมาตราที่โจทก์อ้างทั้ง ๒ บทให้จำคุก ๑ ปี ๑ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำกล่าวของจำเลยเป็นแต่คำอวดอ้าง มิได้มีเจตนาที่จะแสดงความอาฆาตมาดร้ายหรือหมิ่นประมาทต่อสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและเป็นคำกล่าวอันโง่เขลาจำเลยอวดอ้างแต่ในเรื่องหมอวิเศษรักษาโรคให้หายให้คนมีความสุข มิได้กระทำให้ผู้ใดตื่นตกใจหวาดกลัวต่อจำเลยหรือการนั้นเลยจึง
3พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ ว่าการกระทำของจำเลยเป็นแต่อวดอ้างให้คนเชื่อว่าคนเป็นหมอวิเศษรักษาโรคให้หายได้ไม่มีเจตนามุ่งร้ายต่อผู้ใด คำกล่าวของจำเลยไม่ทำให้คนทั้งหลายดูหมิ่นหรือเกลียดชังผู้ใดเลย และไม่ปรากฎว่าเป็นเหตุให้คนทั้งหลายตื่นตกใจ การตื่นไปรักษาโรคเพื่อจะได้รับความสุขมิได้เป็นไปในทางตกใจหวาดกลัว จึงยังไม่มีผิดตามโจทก์หา
4พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
(อมาตย - วิเศษ - มนูภันย์วิมลสาร)
ศาลชั้นต้น - นายศิริ อัศวนนท์ ศาลอุทธรณ์ - พระสารนิติปัญญา