คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 137/2533

ย่อ (หลักกฎหมาย)
ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์ที่ได้ยื่นไว้เดิมเป็นหลักประกัน หมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,26,76,102 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 ข้อหามีไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ให้จำคุก 2 ปีข้อหาจำหน่ายให้จำคุก 2 ปี รวม 4 ปี คำรับสารภาพชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์ในการพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษให้จำเลย 1 ใน 4คงให้จำคุกไว้มีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,26,75,76 วรรคสอง,102 ที่แก้ไขแล้วนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 74) ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน150,000 บาท (อันดับ 5,48) คำสั่ง คดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกาในชั้นนี้จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง

คำพิพากษา


องค์คณะ: ถาวร ตันตราภรณ์ - วินัย กันนะ - ประศาสน์ ธำรงกาญจน์
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.วิ.อ. มาตรา 106, ป.วิ.อ. มาตรา 107, ป.วิ.อ. มาตรา 108, พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7, พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 26, พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 76, พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 102, ป.อ. มาตรา 91, พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 75
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา