พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553
211 มาตรา · ฎีกาในระบบอ้างถึง 318 ครั้ง
อ่านเรียงตามลำดับตั้งแต่ต้น → ฎีกาที่อ้างกฎหมายนี้ →
สารบัญ
- บททั่วไป มาตรา 1–3
- หมวด ๑ บททั่วไป มาตรา 4–7
- หมวด ๒ ศาลเยาวชนและครอบครัว มาตรา 8–33
- หมวด ๓ สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน มาตรา 34–53
- หมวด ๔ ศูนย์ฝึกและอบรม สถานศึกษา สถานฝึกและอบรม และสถานแนะนำทางจิต มาตรา 54–56
- หมวด ๕ การฝึกอบรม มาตรา 57–65
- หมวด ๖ การสอบสวนคดีอาญา มาตรา 66–85
- หมวด ๗ มาตรการพิเศษแทนการดำเนินคดีอาญา มาตรา 86–94
- หมวด ๘ อำนาจศาลเกี่ยวกับคดีอาญา มาตรา 95–98
- หมวด ๙ การฟ้องคดีอาญา มาตรา 99–101
- หมวด ๑๐ การพิจารณาคดีอาญา มาตรา 102–130
- หมวด ๑๑ การพิพากษาคดีอาญา มาตรา 131–141
- หมวด ๑๒ การเปลี่ยนโทษและการใช้วิธีการสำหรับเด็กและเยาวชน มาตรา 142–145
- หมวด ๑๓ การพิจารณาพิพากษาคดีครอบครัว มาตรา 146–164
- หมวด ๑๔ การพิจารณาพิพากษาคดีครอบครัวที่ผู้เยาว์มีผลประโยชน์หรือส่วนได้เสีย มาตรา 165–170
- หมวด ๑๕ การพิจารณาคดีคุ้มครองสวัสดิภาพ มาตรา 171–179
- หมวด ๑๖ อุทธรณ์และฎีกา มาตรา 180–184
- หมวด ๑๘ บทกำหนดโทษ มาตรา 185–206
ข้อความจากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับที่มีผลตั้งแต่ 2023-10-25 ระบบนี้ไม่ใช่ต้นฉบับทางการ โปรดตรวจกับ เอกสารของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗ หรือราชกิจจานุเบกษาก่อนใช้อ้างอิง